“Babaların kızlarına yazdıkları mektuplar ‘canım kızım’ diye başlamaz mı? ‘Canımsız’ da olurdu baba be."

"Büyümek, budamaktı içindeki ağacı. Budarken canının acısını unutmak için güzel anılara sığınıyor insan. Sığındığı anılar, bir fotoğraf karesiyle tuz buz olurken, bir dilekle kapatıyor ekranı: “Mutluluklar” 

“Adımları istemsizce hızlanıyor. Bir parka atıyor kendini. Ayaklarının dibinde sarı kuru yapraklar. Her hüznün sebebi sonbahar sanki.”

“Bazen de yaralar kapanmaz insan olur. İnsan olan yaralarımızın kabuğunu kaldırmayalım, varlığını inkar etmeyelim kendimize sahip çıkalım yeter.”

"Nerde o eski bayramlar dedik durduk.  Renk renk ruganları giyip eskitmişlerdi çoktan. Çocuklar sokaklarda şeker konvoyu oluşturmuyordu artık. "

"İçindeki sevgiyi kalbine sığdıramayan Ali Tuna ise kalbinden bulutlara, bulutlardan da birlikte büyüdüğü süt kardeşi Defne’ye bir köprü kurup sevgisini yolluyor. Defne de sevgisiyle sihir yapabilen bir sihirbaz."

"Nefes nefeseydi vardığında. Geç kalmak istemiyordu. Köşeyi döndüğünde burnunu gördüğü otobüse, yokuş aşağı koşturmasa yetişemeyecekti."