"Nerde o eski bayramlar dedik durduk.  Renk renk ruganları giyip eskitmişlerdi çoktan. Çocuklar sokaklarda şeker konvoyu oluşturmuyordu artık. "

"Nefes nefeseydi vardığında. Geç kalmak istemiyordu. Köşeyi döndüğünde burnunu gördüğü otobüse, yokuş aşağı koşturmasa yetişemeyecekti." 

“Adımları istemsizce hızlanıyor. Bir parka atıyor kendini. Ayaklarının dibinde sarı kuru yapraklar. Her hüznün sebebi sonbahar sanki.”