“Üzerindeki bulutlar ve masmavi gök, özgürlüğü çağrıştırmıyor, ona kendisini hapisteymiş gibi hissettiriyordu. Bu his ilk olarak ne zaman gelip yerleşmişti, hatırlamıyordu ama çoktan kanıksamıştı."

“Rüzgarla birlikte sağa yatan çimenlerin üzerinden yürüyerek uçurumun kenarındaki büyük kayaya doğru ilerledim. Koyu kırmızıya bulanmış parmaklarımla tozlu olan taşa tutunup üstüne çıktım ve ayaklarımı ileri uzatarak sanki bir sonu yokmuşçasına karanlığa doğru ağır aksak adımlarla
ilerleyen uçurumun kenarına yakın bir şekilde oturdum."

Ruhu için yabancılaşmıştı hayata karışmak. Sabahı beklemeye karar verdi böylece ilk defa kendi için bir şeyler yaparak.