Sayın Sezen Kayhan ilk kitabınız Gamsız Ruhlar Arasında’yı kutlarım, Delidolu Yayınları’ndan elimize geçti keyifle okuduk teşekkürler. Öncelikle merak ettiğim sizsiniz, edebiyatla kurduğunuz ilişkiye de değinerek kendinizi tanıtır mısınız? Sezen Kayhan kimdir?

Merhaba, teşekkür ederim. Ankaralıyım. Buradan başladım çünkü hayatımın büyük bölümünü Ankara’da geçirmiş olmanın hem edebiyatla hem hayatla kurduğum ilişkiyi şekillendirdiğini düşünüyorum. Bugün bulmakta zorlandığımız sadelik ve onun içindeki derinliği yavaş yavaş işliyordu insanın ruhuna Ankara. O zamanlar fakında değildim tabi, insan kaybedince değerini anlıyor.

​

Babam memurdu, annem özel sektör çalışanıydı; orta halli bir ailede büyüdüm. Anneannem ve dedemle birlikte yaşıyorduk. Dedem İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümünün ilk mezunlarındandı. Rıfat Ilgaz’ın eski arkadaşıydı ama dedem edebiyata değil öğretmenliğe yönelmişti; Anadolu’nun farklı şehirlerinde öğretmenlik yaptıktan sonra emekli olmuştu. Evimizde felsefe ve edebiyat ağırlıklı geniş bir kütüphane vardı. Dedem, babam, annem, teyzelerim hepsi çok okuyan insanlardı. Kütüphaneli bir evde büyümenin okuma alışkanlığımın gelişmesinde büyük etkisi oldu.​

​

​

​

​

Yazma yolculuğu nasıl başladı? Yolda bir atölye ya da editörden destek aldınız mı? Bu yolculuğa yeni çıkanlar için tavsiyeleriniz nelerdir?

Okumayı sevdiğim için zaten sürekli kendi kendime bir şeyler karalıyordum. Sanırım ilk lisedeki edebiyat öğretmenimizin dikkatini çekmişti. “Senin kalemin kuvvetli” diye beni Türkiye Felsefe Olimpiyatları için seçmişlerdi. O dönemde çok değerli Ioanna Kuçuradi’nin başkanlığında yapılıyordu. Tüm Türkiye’de her liseden bir öğrenci seçiliyordu. Olimpiyat günü belirli liselerde üç düşünürden alıntılar verilip, tüm öğrencilerden üç saat içinde birini seçip bir deneme yazmaları isteniyordu. Katıldığım yıl Türkiye birincisi olmuştum, Arjantin’deki uluslararası olimpiyatta da Türkiye’yi temsil edip derece almıştım. Bu görünürlük, yazdıklarımın okunması ve beğenilmesi bana büyük şevk verdi.

​

Daha sonra kısa filmlerim için öyküler yazmaya başladım. Önce öykü olarak yazıp sonra senaryolaştırıyordum. Bu aşamada aile dostumuz Cemil Kavukçu’dan büyük destek gördüm. Kendisi yazdıklarımı okuyup bana öneriler verdi, ilk iki kısa filmimin senaryosunda kendisiyle çalıştık. Başka bir kısa filmimde de Şebnem İşigüzel senaryoyu okuyup değerlendirdi.

​

Yazım atölyelerine de katıldım. Özellikle Uğur Mumcu Araştırmacı Gazetecilik Vakfı’nın ‘Yazma Semineri’ severek gittiğim bir atölyeydi. Yeni başlayanlara bu atölyeleri tavsiye edebilirim. Öğrenmekten çok yazma pratiği yapmak, güzel okuma listeleri edinmek, edebiyat üzerine konuşmak, yazarlarla fikir alışverişi yapabilmek gibi imkanlar sunuyor. Yine bu atölyelerde Mehmet Eroğlu, Fadime Uslu, HakanBıçakcı gibi yazarlarla tanışma fırsatım oldu.