Kalp Bu, Öyle Ha Deyince!...
Garip bir zamanda yaşıyoruz, deyu yazmaklığım bazı yarı-edip efendilere dert olmuş. Bakınız, serlevhalı bir fıkra yazayım dedim. Vay sen misin bunu diyen? Ne gericiliğim kaldı ne çağdışılığım, hatta bendenize fosil bile dediler. Ama ne gam! Bildiğimden geri durmaya niyetim de yok geri adım atacak tıynetim de! Acayip ve garaip nev’inden haberler vermekliğim kimi kalemşorları rahatsız etmiş tabi ki! Bakınız suç bende mi? Memleketin kendi bir acayip. Ben garaib’ül nadirattan haber vermişim çok mu? Memleketin tabii seyri zaten pek fantastik! Bendeniz dahi bu fantastik seyeran içinde derlediğim acayiplikleri taşıyorum köşeme.
Efendim, sözü uzattık, gelelim mev’izemize: Eski incelikler, sadelikler kalmadı. Yine şikâyet eder oldum ama öyle maalesef. Alın size, geçen gün bir ispirtizma cemiyyetinin toplantısında konuşulan abuk sabuk bir olay:
Aydın Sahipsiz adlı vatandaş, şu ucuz dünyada kalbinin artık bir işe yaramadığına kanaat getirince, satıvermiş kalbini. Fakat kalpsiz bir hayata tam uyum sağlayamayınca da kalbini geri almış. Asıl olaylar bundan sonra başlamış.

Efendim, kalp bu, öyle ha deyince, “Yok istemem ben bu kalbi” demekle iş bitse iyi…
Kalbini satın alan “şekilsiz su aygırı kılıklı” adam, Sahipsiz’den aldığı kalbi, RESET cihazına sokmuş. Tabi kalp, resetlenmeyi kabul etmemiş bir türlü. Neyse A.S. (bundan böyle A.S. diye kısaltarak bahsedeceğim Aydın Sahipsiz’den, malum, yerimiz dar.)ertesi gün kalbini tekrar yerine taktırmış. Her şey eskisi gibi olur mu olmaz mı onu da zaman gösterir demiş. Ama kalbi, RESET cihazında virüs kapmış. Zaten istemediği kalbi, şimdi de virüslü duyguların, düşüncelerin saldırısına uğramış.
Bu arada kalbin düşünce eylemini icra edebileceği yolundaki AKIL – KALP kanunu Madde 42’nin ne kadar sakat bir kanun olduğu da ortaya çıkmış oluyor. Bu köşeden defaatle söylememe rağmen, lafıma kulak asan olmadı. Buyurun işte, kalbin düşünme ile ne ilgisi olur efendim? Akıl var, mantık var.
Neyse biz konumuza dönelim: Virüsün hınzırlığı işte. Kalpteki her şeyi allak bullak etmiş. Hoş, A.S.’ nin kalbinde pek bir şey de yokmuş zaten. Bu da ayrı tırışka durum! İnsansın bunca yıl yaşamışsın ve kalbin bomboş. Yakışır mı insana bu? Kalpte yer edecek o kadar çok şey var ki! Hangi birini sayayım. Benim sevgili okurum bilir ama bir daha hatırlatmış olalım:
Misal, boğaza sıfır bir yalıda karşınızda mankenlere taş çıkartan güzellikte sevgiliniz ile 1899 Ramoni marka Fransız şarabını yudumlarken havyar yemek, Alpler’de ya da ABD’nin kış cenneti Aspen’de kayak yapmak, briç ya da poker yarışmalarına katılmak, dans etmek, yüzmek, masaj yaptırmak, saunaya girmek, cilt bakımı yaptırmak, güneşlenmek…
Ve daha binlerce şeye kalbimizde yer vermek mümkünken bu beyefendinin kalbinin tam takır kuru bakır olması olacak iş mi? Böylelerini bilmem ki ne yapmalı? Yaşamak denmez zaten böylelerinin yaptığına ya! Varlıkları yer işgal etmektedir güzelim dünyamızda. Karamsarlıklarını, pesimist tavırlarını, bilmem ki niye çekeriz onları? Neyse konumuza geri dönüyorum: Virüs ne yapsa beğenirsiniz, A.S.’nin nefret ettiği babasını meleğe, çok sevdiği annesini de –af buyurun- keleğe çevirmiş. İşte adamın hayatı bundan sonra kaymış.
Not 1: Yazının devamını editörüm yarın yayınlayacakmış. Malum köşemiz kısıtlı.
Not 2: Mahkeme kararıdır; toplumun “genel ahlak kurallarına aykırı” olmasa da kullanılan bu kelimenin sık tekrarlanması kakofoniye sebep olmaktadır. İşbu sebepten ötürü b harfi ile başlayan malum kelimenin yerine ‘tırışka’ demeyi tercih ettim. Bunu da böylelikle izah etmiş olalım.
Not 3: Nihayetinde halkın çok sık kullandığı bu kelimenin genel ahlakı zaten yerlerde süründüğünden hangi kulağında kakafoniye sebep olmaktadır acaba, doğrusu, çok merak ettim. Geçiniz bunları efenim, geçiniz! Sanata gelin, operadan bahis açın. Filarmoni orkestralarımız koca salonlarda hepi topu beş on kişiye konser verirken ülkemin sayın ve sevgili yöneticileri ve arsız şovmenleri neredeler acaba? Ah ki ah, söyletmeyin beni! Dedim ya; yerim dar, olmadı yenim dar!
Yayına Hazırlayan: Süheyla Çağlar

